Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

BΡΕΧΕΙ...

Μαγιάτικη βραδυνή μπόρα...
Ακούω τα μπουμπουνητά έξω, βλέπω τις αστραπές να φωτίζουν τις κλειστές κουρτίνες κάθε τόσο.
Από το μισάνοιχτο παράθυρο, μπαίνει η μυρωδιά των γιασεμιών και του βρεγμένου χώματος.
Ο αέρας είναι ακόμα δροσερός, αλλά δεν κάνει κρύο. Μόνο, πού και πού, νοιώθεις μιά γλυκειά ανατριχίλα να περνάει πάνω από το κορμί σου.
Και ο θόρυβος της βροχής, στο πλακόστρωτο και στον κήπο, ανακατεύεται με την φασαρία του δρόμου.
Δυναμώνει η βροχή, χαμηλώνει ο θόρυβος.
Ερημώνει σιγά σιγά ο δρόμος.
Η νύχτα προχωράει, είναι αργά πιά.
Η βροχή στην παραλία είναι διαφορετική άραγε;
Σε σκέφτομαι, με σκέφτεσαι...
Σε πονάω, με πονάς...
Μού λείπεις, σού λείπω...
Μα δεν κάνω πίσω, δεν μπορώ!
Προχωράω!
Μόνο αυτό μπορώ να κάνω, να προχωρήσω...
Δημοσίευση σχολίου