Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. "ΚΟΝΤΗ, ΧΟΝΤΡΗ ΚΑΙ ΑΣΧΗΜΗ"...

Κοντή, χοντρή και άσχημη…
Λάθος!
Κακιά, εγωίστρια, ατημέλητη και παραιτημένη.
Και ύστερα, της φταίει η “άλλη” γυναίκα.
Αρνείται να παραδεχτεί οτι έχασε την μάχη τριάντα χρόνια πρίν, όταν έπαψε να χαμογελάει στον άντρα της, όταν ανεξάρτητα από το ποιανού ήταν το λάθος, οι ζωές τους χώρισαν και χώθηκαν σε ξεχωριστά κουκούλια, και ας έμεναν “μαζί” ακόμα “για τα παιδιά”... αλλά, και για όλα τα υπόλοιπα που συνόδευαν τα παιδιά…
Το όνομα στο κουδούνι της πόρτας, “κυρία Τάδε” … τον κοινό λογαριασμό που με τις ενοχές και την ευθύνη του συζύγου δεν αδειάζει ποτέ, το άνετο σπίτι, απο το οποίο δεν έφυγε αυτή, αλλά αυτός, τριάντα χρόνια μετά, παίρνοντας μαζί του μόνο τις τύψεις που τόσα χρόνια του φόρτωνε εκείνη με μαεστρία.
“Μόνη και εγκαταλελλειμένη” με όλα τα κομφόρ…
Βολικό ε;
Ιδανικός τρόπος για να δικαιολογήσεις , σε ποιόν άραγε; το οτι μετά τα πρώτα 2-3 χρόνια της κοινής σας ζωής, δεν μπήκες ποτέ στον κόπο να προσπαθήσεις να χαμογελάσεις στον άλλον, και ας μην είχες κέφι, δεν χτένισες ποτέ τα μαλλιά σου και δεν έβαλες ποτέ λίγο κραγιόν, και λίγο άρωμα οταν άκουγες το απόγευμα την πόρτα της επιστροφής να ανοίγει.
Και τώρα, σου φταίει η “άλλη”.
Πού δεν σε ξέρει, ούτε την ξέρεις.
Πού δεν σε χώρισε, από αυτόν τον άντρα που είχες ήδη χάσει τριάντα χρόνια πρίν, αλλά που σου θυμίζει ότι για τριάντα χρόνια δεν έκανες τίποτα για να τον ξανακερδίσεις!
Φταίει, γιατί γελάνε μαζί, γιατί μαζί περνάνε καλά, γιατί διασκεδάζουν χωρίς προσπάθεια, χωρίς επιτίδευση, έτσι απλά, και με το ελάχιστο...
Μην κρύβεσαι πίσω απο το δάχτυλό σου!
Κανένας δεν σου πήρε τίποτα που εσύ μόνη σου δεν είχες πετάξει στα σκουπίδια, χρόνια πρίν!
Kαμμιά γυναίκα δεν σε χώρισε απο αυτόν που θέλεις να αποκαλείς άντρα σου.
Σας χώριζε έτσι και αλλοιώς, εδώ και πάρα πολλά χρόνια , το χάος!
Δημοσίευση σχολίου